Obecność nie jest czymś, co się posiada. Wydarza się w ruchu – wtedy, gdy coś z nas wychodzi ku światu. Nie w formie deklaracji, lecz poprzez doświadczenie, wrażliwość i historię, które niosą ślad tego, kim jesteśmy. Każdy człowiek coś w sobie nosi. Nie zawsze jest to spektakularny talent. Czasem to uważność, sposób patrzenia na świat […]
KRYZYS JAKO PUNKT CIĘŻKOŚCI
Kryzys nie przychodzi po to, by coś zniszczyć. Przychodzi po to, by ujawnić. Obnaża granice dotychczasowych schematów, pokazuje, gdzie opieraliśmy się na nawyku zamiast na uważności, gdzie siła była tylko pozorna. To moment, w którym rzeczywistość kładzie na nas ciężar większy, niż wydaje się możliwy do uniesienia – i właśnie dlatego staje się sprawdzianem, a […]
„HRABIA MONTE CHRISTO” – O CZASIE, SPRAWIEDLIWOŚCI I GRZE, KTÓRĄ NAZYWAMY ŻYCIEM.
„Hrabia Monte Christo” Aleksandra Dumasa to powieść, która pozornie opowiada historię zemsty, lecz w swojej głębi stawia pytania znacznie bardziej fundamentalne: o naturę sprawiedliwości, rolę czasu oraz granice ludzkiej ingerencji w porządek życia. To opowieść nie tyle o działaniu, ile o dojrzewaniu zdarzeń.Edmond Dantès nie zostaje zniszczony przez jedno wydarzenie. Zostaje zniszczony przez czas, który […]
Dary losu
Czy dostrzegamy w swoim życiu dary losu? Nie te spektakularne, oczywiste, po które sięga się bez wysiłku, lecz te ciche, niemal niezauważalne. Mikroprzesunięcia. Pozornie drobne zakłócenia biegu spraw, które w rzeczywistości przekształcają całą wewnętrzną strukturę człowieka. Ile razy zdarzyło się tak, że coś się załamało. Plan się rozpadł. Relacja pękła. Kierunek, który wydawał się jedyny […]
Granica między percepcją a wyobrażeniem w świetle neuronauki.
Wizualizacja przez długi czas była traktowana jako zjawisko subiektywne, trudne do uchwycenia i pozostające poza obszarem twardej nauki. Dopiero rozwój nowoczesnych metod obrazowania mózgu, takich jak funkcjonalny rezonans magnetyczny, pozwolił zobaczyć, że wyobraźnia nie jest ulotnym aktem mentalnym, lecz mierzalnym procesem neurobiologicznym. Mózg nie funkcjonuje jak kamera rejestrująca rzeczywistość, ale jak system predykcyjny, który nieustannie […]
O przemocy codzienności. Kiedy pośpiech upokarza
Pośpiech jest dziś jedną z najbardziej niedostrzeganych form przemocy-subtelną, społecznie akceptowaną, a jednak głęboko ingerującą w ludzką psychikę i godność. Nie krzyczy, nie bije, nie grozi. Raczej pogania. Każe przyspieszyć krok, decyzję, odpowiedź, życie. I właśnie w tym pozornym braku agresji kryje się jego siła: pośpiech nie musi nikogo atakować wprost, by skutecznie odbierać poczucie […]
Sorrentino: Światło, które nie wraca
W kinie Paolo Sorrentina młodość nie jest kategorią biologiczną. Nie mierzy się jej napięciem ciała ani obietnicą przyszłości. Jest stanem egzystencjalnym – rzadkim momentem czystości relacji ze światem. Zarówno w Wielkim pięknie, jak i w Młodości, młodość nie przynależy do młodych bohaterów, lecz istnieje obok starości, a czasem wręcz wbrew niej. Paradoksalnie: im bardziej bohaterowie […]
JOGA – TAM, GDZIE ZACZYNA SIĘ KONTAKT Z CIAŁEM
Dziesięć minut jogi dziennie brzmi niepozornie – w świecie planów treningowych, wyzwań i aplikacji mierzących każdy ruch łatwo uznać, że to za mało, by miało jakiekolwiek znaczenie. A jednak właśnie ta krótka, codzienna praktyka bardzo często okazuje się najbardziej realna i najbardziej zmieniająca. Nie dlatego, że jest spektakularna, ale dlatego, że dzieje się naprawdę – […]
O TYM CO SIĘ ODSŁANIA, GDY ROBIMY TO, CO NAPRAWDĘ NASZE.
Pytanie o pasję rzadko dotyczy samej aktywności. W gruncie rzeczy jest pytaniem o to, czy człowiek żyje w zgodzie ze sobą, czy raczej w nieustannym dialogu z oczekiwaniami – cudzymi lub własnymi, przejętymi bezwiednie. Pasja nie jest dodatkiem do życia ani estetycznym akcentem codzienności. Jest sposobem bycia w świecie, w którym zanika potrzeba udowadniania własnej […]
ZA TYCH CO ODESZLI
Za tych, co odeszli, pisze się nie z obowiązku pamięci, lecz z jej nadmiaru. Z wdzięczności, która nie mieści się w ciszy. Z potrzeby dialogu, który nie kończy się wraz z odejściem, lecz zmienia swój rytm, ton, sposób obecności. Odejście nie jest przeciwieństwem bycia – jest jego inną formą. W podziękowaniu za dzielenie się życiem. […]