Odległość – pojęcie z pozoru proste, definiowane przez jednostki miary, kilometry czy metry, które pozwalają oceniać dystans między jednym punktem a drugim. Ale czym jest odległość, jeśli spojrzymy na nią głębiej, nie jako na fizyczną wartość, lecz jako na subiektywną perspektywę naszego umysłu? Czy nie jest ona czasem bardziej ograniczeniem w naszej głowie niż rzeczywistością?
Subiektywność odległości
Dla jednego człowieka kilkaset kilometrów to ekscytująca przygoda, której pokonanie wydaje się niemal codziennością. Dla innego wyjście z domu, przejście kilku kroków do urzędu, by załatwić drobną sprawę, stanowi niewyobrażalną przeszkodę. Odległość ma zatem wymiar subiektywny – jest tym, co postrzegamy, a nie tym, co mierzymy.
Nie chodzi wyłącznie o fizyczne przemieszczanie się. Odległość może przybrać formę emocjonalną – może być barierą w relacjach, gdzie wystarczy jeden telefon, jedno słowo, by zbliżyć się do drugiego człowieka. Może również dotyczyć decyzji życiowych, takich jak zmiana pracy czy rozpoczęcie nowego projektu. To, co dla jednych jest „dalekie”, dla innych jest w zasięgu ręki.
Egzotyka i strach odległości
W naszej kulturze daleko często oznacza egzotycznie – w znaczeniu fascynującym i inspirującym. Dalekie podróże są symbolem wolności, odkrywania świata, wykraczania poza granice swojego „tu i teraz”. Jednak dla wielu ludzi odległość to również strach – przepaść, którą trudno przekroczyć. Odległość do zmiany, do podjęcia decyzji, do nowego życia wydaje się niemożliwa do pokonania, choć w rzeczywistości może być krótsza, niż się wydaje.
Ograniczenia w naszej głowie
To nie odległość sama w sobie nas przeraża, lecz wyobrażenie o niej. Umysł tworzy obrazy przeszkód, wyolbrzymia trudności, paraliżuje obawą przed porażką. W filozofii mówi się, że największym ograniczeniem człowieka jest lęk przed nieznanym. Im bardziej obce wydaje nam się jakieś działanie, tym trudniej nam się do niego zbliżyć.
Weźmy prosty przykład: ktoś, kto od dawna chce zacząć ćwiczyć, może widzieć odległość między sobą a zdrowym stylem życia jako ogromną. Wydaje się, że potrzeba wielkich zmian – diety, planu treningowego, czasu. Ale w rzeczywistości pierwszy krok – spacer, 10 przysiadów, jedno zdrowsze danie – może być początkiem całej drogi.
Moc mikro działania
To, co naprawdę zmienia nasze życie, to działanie, choćby najmniejsze. Każda wielka zmiana zaczyna się od mikro ruchu – pierwszego kroku, decyzji, spojrzenia. Filozofowie, tacy jak Søren Kierkegaard, mówili o „skoku wiary” – momencie, w którym porzucamy analizowanie, a zaczynamy działać. Nie chodzi o pokonanie całej drogi od razu, lecz o zrobienie jednego kroku na przód.
Zamieńmy więc wyobrażenie „daleko” na „blisko”. Każda wielka odległość składa się z małych odcinków. Każdy lęk można pokonać poprzez jeden mikro ruch. Wyobraź sobie, że chcesz zmienić pracę, ale odczuwasz strach przed nowym. Czy naprawdę musisz porzucać wszystko od razu? A może wystarczy zacząć od przejrzenia ofert?
Działanie jako klucz do zmiany
Odległość, jakkolwiek by ją pojmować, jest w istocie iluzją, jeśli postrzegamy ją wyłącznie jako przeszkodę. Prawdziwe życie dzieje się w działaniu, w ruchu. Nie musisz znać całej drogi – wystarczy, że zrobisz jeden krok. Jak powiedział Laozi: „Najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku”.
Zadaj sobie pytanie: jaki mikro manewr możesz wykonać dziś, by coś zmienić? Jaką odległość jesteś w stanie pokonać? Może okaże się, że droga, którą widzisz jako niemożliwą do przebycia, jest jedynie krokiem, który czeka na to, by go wykonać.
