W świecie żeglarstwa jej imię wybrzmiewa z dumą i szacunkiem. Krystyna Chojnowska-Liskiewicz, inżynier budowy okrętów i jachtowy kapitan żeglugi wielkiej, przeszła do historii jako pierwsza kobieta, która samotnie opłynęła świat. Jej rejs na jachcie „Mazurek” to nie tylko wyjątkowy wyczyn sportowy, ale także opowieść o niezłomności, odwadze i determinacji w przekraczaniu granic – tych geograficznych i społecznych.
Początki i droga do wielkich osiągnięć
Krystyna Chojnowska-Liskiewicz urodziła się 15 lipca 1936 roku w Warszawie, lecz jej dzieciństwo zostało naznaczone przez dramatyczne wydarzenia II wojny światowej. Po zakończeniu działań wojennych rodzina Chojnowskich przeniosła się do Ostródy, gdzie Krystyna odkryła żeglarstwo – pasję, która z czasem przerodziła się w styl życia.
W połowie lat 50. rozpoczęła studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej, gdzie zdobyła tytuł inżyniera mechanika. W tym czasie związała się z Akademickim Klubem Morskim w Gdańsku, rozwijając swoje umiejętności żeglarskie. To właśnie tam poznała Wacława Liskiewicza, przyszłego męża i partnera w licznych projektach żeglarskich.
Historyczny rejs na „Mazurku”
28 marca 1976 roku, z portu w Las Palmas na Wyspach Kanaryjskich, Krystyna Chojnowska-Liskiewicz wyruszyła w samotny rejs dookoła świata na pokładzie jachtu „Mazurek”. Ta jednostka o długości 9,5 metra została zaprojektowana i zbudowana w Stoczni Gdańskiej specjalnie na potrzeby wyprawy.
Trasa liczyła ponad 28 696 mil morskich i prowadziła przez Atlantyk, Kanał Panamski, Ocean Spokojny, Australię, Ocean Indyjski i wokół Afryki. Rejs trwał 401 dni, podczas których Krystyna musiała stawić czoła nieprzewidywalnym siłom natury – sztormom, ciszy oceanicznej i wyczerpującym tropikalnym upałom.
20 marca 1978 roku, po zamknięciu pętli rejsu w pobliżu Wysp Zielonego Przylądka, Krystyna Chojnowska-Liskiewicz stała się pierwszą kobietą w historii, która samotnie opłynęła glob. Jej wyczyn został oficjalnie potwierdzony przez Światową Radę Żeglarstwa (World Sailing).
Życie po rejsie i dziedzictwo
Po powrocie do Polski Krystyna kontynuowała pracę jako inżynier w przemyśle okrętowym i rozwijała swoje żeglarskie pasje. Nigdy nie zabiegała o rozgłos, pozostając osobą skromną i skupioną na swoich celach. Zmarła 12 czerwca 2021 roku w Gdańsku, pozostawiając po sobie niezwykłą spuściznę.
Inspiracja dla przyszłych pokoleń
Krystyna Chojnowska-Liskiewicz nie tylko zapisała się na kartach historii żeglarstwa, ale także stała się symbolem odwagi i niezależności. Jej wyczyn udowadnia, że nawet w czasach, gdy kobiety musiały walczyć o swoje miejsce w wielu dziedzinach życia, pasja i determinacja mogły pokonać każdą przeszkodę.
Współczesnym żeglarzom i podróżnikom jej historia przypomina, że świat pełen jest wyzwań, które warto podejmować – nie tylko dla zdobycia sławy, ale dla osobistego rozwoju i realizacji marzeń.
Krystyna Chojnowska-Liskiewicz to postać, której życie i osiągnięcia zasługują na upamiętnienie. Dzięki niej granice tego, co możliwe, zostały przesunięte – zarówno w żeglarstwie, jak i w życiu wielu ludzi, którzy odnaleźli w niej inspirację.
